عاشق کی شویم؟

ی

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

 

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

 

سجده ای زد بر لب درگاه او

  پُر ز لیلا شد, دل پر آه او

 

گفت: یارب از چه خوارم کرده ای؟

بر صلیب عشق دارم کرده ای

 

جام لیلا را به دستم داده ای

  وندرین بازی شکستم داده ای

 

نیشتر عشقش به جانم می زنی

  دردم از لیلاست آنم می زنی

 

خسته ام زین عشق،دل خونم مکن

  من که مجنونم تو مجنونم مکن

 

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو و لیلای تو... من نیستم

 

گفت: ای دیوانه, لیلایت منم

در رگ پنهان و پیدایت منم

 

سالها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

 

عشق لیلا در دلت انداختم

صد قمار عشق یکجا باختم

 

کردمت آواره صحرا نشد

گفتم عا قل می شوی اما نشد

 

سوختم در حسرت یک یاربت

غیر لیلا بر نیامد از لبت

 

روزوشب اورا صدا کردی ولی

دیدم امشب با منی گفتم بلی!

 

مطمئن بودم به من سر می زنی

  در حریم خانه ام در می زنی

 

حال این لیلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بی قرارت کرده بود

 

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

خدا کیست؟

عشق واقعی به خدا را در این جا ببینید.

عاشق رب

در بهترین لحظه زندگی   او را فراموش نمی کند.

چه بخشنده خدای عاشقی دارم

دلم گرم است می دانم

که فردا باز خورشیدی

میان آسمان، چون نور می آید

چه بخشنده خدای عاشقی دارم

که می خواند مرا، با آنکه می داند گنه کارم

کم کم به هفده ربیع الاول نزدیک میشویم پیشاپیش عیدتان مبارک.

کم کم به هفده ربیع الاول نزدیک میشویم پیشاپیش عیدتان مبارک.

  

                                

مولای من ! مگر من به غیر از تو کسی را دارم … ؟ !

بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا زپشت پرده غیبت به ما نظر دارد .

بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد دعا کبوتر عشق است وبال و پر دارد

بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا زپشت پرده غیبت به ما نظر دارد .

منبع:http://mahdiforum.com/forum/thread-6503.html

صـــــد شاخـــــه گل محمـــدی با صلواتـــــــــ تقدیــــــم امام عسگــری در عتبــابـــــــ

صد شاخه گل محمدی با صلوات

تقدیم امام عسگری در عتبات

جز حضرت مهدی نبود نایب او

آغاز امامتش درود و صلوات

__________________

حلول ماه ربیع الاول تهنیت باد.

رسول گرامی اسلام صلوات الله علیه و آله فرمودند:

هرکس بشارت ماه ربیع الاول را به من بدهد من هم بشارت بهشت را به او می دهم .

حلول ماه ربیع الاول بر همه مسلمین خصوصاً شما دوستان مبارک باد

ماه "ربیع الاول" همانگونه كه از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد؛ به جهت اینكه آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر بركات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است . زیرا میلاد رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و مى توان ادعا كرد از اول آفرینش ‍ زمین رحمتى مانند آن به خود ندیده است . چرا كه او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیكترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او مى باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست . و گویا روزى است كه كاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین بركتها، زیباترین نورها و مخفى ترین اسرار در آن پى ریزى شده است .

چند حدیث گرانبها از پیامبر(ص)

 قال رَسولُ الله( صلّی الله علیه و اله و سلّم ):

• برترین شما،نیکوترین شما از نظر اخلاق است؛ آنان که خود را آماده خدمت کرده و همنشین نوازند؛ با مردم انس می گیرند و مردم با آنان انس می گیرند.

منبع : اصول کافی،ج٢/ص١٠٢، حدیث١۶.

قال رَسولُ الله(ص):

• صبر بر سه گنه است: صبر هنگام مصیبت٬ صبر بر طاعت وصبر از گناه ومصیبت.

منبع : کنزالعُمّال٬ ج٣/ ص ١١٣٬ حدیث5737

قال رَسولُ الله(ص):

• برترین صدقه٬اصلاح میان مردم است.

منبع : کنزالعُمّال٬ ج٣/ ص۵٨ ٬ حدیث ۵۴٨٣.

محبوب ترین خانه نزد خداوند٬آن خانه ای است که  در آن کودک یتیمی با عزت واحترام زندگی کند.

منبع : کنزالعُمّال٬ ج٣/ ص١٧۴ ٬ حدیث۶٠٢١ .

• دروغگو٬ دروغ نمی گوید مگر به سبب حقارتی که در نفس خود احساس میکند.

منبع : مستدرک (ج٢ص١٠٠)

• کسیکه از دسترنج مشروع خود زندگی کند در قیامت با پیغمبران محشور خواهد شد.

منبع : بحارالانوار٬ جلد٢٣.

• از ما نیست هر که با مسلمانی نیرنگ کند.

منبع : اصول کافی(ج٢ص٢٣٧)

قال رَسولُ الله(ص):

• ای علی از چهار چیز پیش از رسیدن چهار چیز استفاده کن : از جوانی قبل از پیری٬ از تندرستی قبل از بیماری٬ از توانگری قبل از تهیدستی٬ و از زندگی قبل از مرگ.

منبع : مکارم الاخلاق۵٠۵

تسلیت آخر صفر

از داغ غربت تو دلم آب می شود

چون فاطمه (س) که خسته وبی تاب می شود

وز پاره های قلب جگرگوشه ات حسن (ع)

غربت نشین کوچه ی مهتاب می شود

در مشهدی که دل به رضای تو بسته است

جانم دخیل رحمت این باب می شود

دخـــتـــــر بــدر الــدجــی امــشــب ســه جــا دارد عــزا گـــاه مــیـگـویـد پــدر گــاهــی حــســ

ایام رحلت جانسوز پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی(ص)و

شهادت مظلومانه حضرت امام حسن مجتبی(ع)و

حضرت امام علی ابن موسی الرضا(ع) تسلیت باد

اربعین است اربعین کربلا هر طرف غوغایی از غم ها به پاست

بار بگشا یید اینجا کربلاست    آب و خاکش با دل وجان آشناست

اربعین است اربعین کربلا           هر طرف غوغایی از غم ها به پاست

شــــد چهــلـــم روز عزای حسین جــــان جهـــــان بــــاد فـــدای حسین

باز دلم خون شد و چشمم گریست

آنکه درین روز چون من نیست کیست؟
                                        بـــاز دگــــــر بــــاره رسیـــد اربعین
                                         جــوش زنـــد خـــون حـسـیــن از زمین
غــــرق تــلاطــــم شده بحر محیط
یک ســـره درد اســت بـســـاط بَسیط
                                                شــــد چهــلـــم روز عزای حسین
                                              جــــان جهـــــان بــــاد فـــدای حسین

فرا رسیدن اربعین حسینی تسلیت می گویم

آه از آن ساعت که با صد شور و شین

 

زینب آمد بر سر قبر حسین

 

بر سر قبر برادر چون رسید  

  

ناله و آه و فغان از دل کشید

 

با زبان حال آن دور از وطن

 

گفت با قبر برادر این سخن

 

السلام ای کشته راه خدا

 

السلام ای نور چشم مصطفی

 

السلام ای شاه بی غسل و کفن

 

السلام ای کشته دور از وطن

 

السلام ای تشنه آب فرات

 

السلام ای کشته بحر نجات

 

بهر تو امروز مهمان آمده

 

خواهرت از شام ویران آمده

 

سر برار از خاک و بنگر حال ما

 

خیز از جا بهر استقبال ما

 

شرح حال خود حکایت می کنم

 

وز جدایی ها شکایت می کنم

 

دنیا دارد می گذرد

ای   بس  که  نباشیم و جهان خواهد بود

نی  نام  ز  ما  و  نه  نشان  خواهد  بود

زين   پيش  نبوديم   و  نبد   هیچ   خلل

زين   پس   چو  نباشيم همان خواهد بود

حضرت علی علیه السلام:

                                   بـگــذاریـد و بـگــذریـد

ببینیـد و دل مـبنـدیـد،

                 چشـم بینـدازیـد و دل مـبازیـد،

که دیـر یا زود بایـد گـذاشت و گـذشت

رقیه کی بود

ديده خونبار شيعيان شرح شب تار مرا گوش كنيد قصه ديده خونبار مرا گوش كنيد مو به مو راز دل زار مرا گوش كنيد داستان من و دلدار مرا گوش كنيد تا بدانيد چرا خسته و بيمار شدم اين چنين در كف اغيار گرفتار شدم روزگارى به سر دوش پدر جايم بود ساحت كاخ شرف منزل و ماوايم بود ديدم مام و پدر محو تماشايم بود ماه ، شرمنده ز رخسار دل آرايم بود حال در گوشه ويرانه بود منزل من خون دل گشته ز بى تابى دل ، حاصل من يكشبى ناله ز هجران پدر سر كردم دامن خويش ز خونان جگر تر كردم صحبت باب بر عمه مكرر كردم گفت : بابت به سفر رفته و باور كردم تا سر غرقه به خونش به طبق من ديدم من از اين واقعه چون بيد به خود لرزيدم گفتم اى جان پدر، من به فداى سر تو اى سر غرقه به خون ، گو چه شده پيكر تو كاش مى مردم نميديد ترا دختر تو بنشين تا كه زنم شانه به موى سر تو ز چه خاكستراى سر شده اينسان رويت همچو احوال من آشفته شده گيسويت غم مخور آنكه كند موى ترا شانه منم آنكه از هجر تو از خود شده بيگانه منم آنكه شد معتكف گوشه ويرانه منم تو مرا شمع شب افروزى و پروانه منم بنشين تا ببرت راز دل ابراز كنم شايد امشب گره از مشكل خود باز كنم دوست دارم كه مرا از قفس آزاد كنى همره خود ببرى ، خاطر من شاد كنى راحتم ز آتش سوزنده بيداد كنى از ره لطف به ژوليده دل امداد كنى كو بود شاعر دربار تو اى خسرو دين باش او را به قيامت ز وفا يار و معين

وفات حضرت رقیه تسلیت باد.

رقیه کی بود؟ به گواه تاريخ نگاران و مقتل نويسان رحلت شهادت‌ گونه رقيه (س) اندکي پس از واقعه خونين کربلا در سال شصت و يکم هجري رخ داده است و در اين هنگام وي سه يا چهار ساله بوده است و نخستين نکته شگفت درباره حضرت رقيه (س)، شايد همين باشد که با چنين عمر کوتاهي، از مرزهاي تاريخ عبور کرد و به جاودانگي رسيد، آن گونه که برادر شيرخوارش علي ‌اصغر (ع) به چنين مرتبه‌اي نايل شد بعد از اينكه زمين كربلا، حله خونين خود را به تن كرد، و خاندان اهل بيت عازم كوفه و از انجام به شام رفتند، رقيه ناراحتيهاى اهل بيت را دو برابر كرده بود... در حال خواب و بيدارى سراغ پدرش را مى گرفت و هميشه عمه اش زينب بود كه او را دلدارى مى داد ولى اين دلداريها موقت بود... در خرابه شام ، رقيه پدر را خواب مى بيند كه او را دعوت مى كند به نزدش برود، از خواب مى پرد و با گريه پدر را مى خواهد... آنقدر گريه مى كند كه همه اهل بيت حتى بچه ها از خواب بيدار مى شوند و همه بى اختيار شيون را آغاز مى كنند... بى تابى و ناراحتى رقيه را به گوش يزيد مى رسانند... مى پرسد چه شده ؟ قصه را برايش تعريف مى كنند... دستور مى دهد سر پدرش را برايش ببرند تا ساكت شود... سر مطهر هنگاميكه نمايان مى شود، حضرت زينب عليه السلام آنرا پيش رقيه مى برد... رقيه جان اين سر پدر است ... رقيه حيران مى پرسد اين سر كيست ؟ گويد: سر پدر است ... مات و مبهوت با دستهاى كوچك و لرزانش جلو مى رود... سر مطهر را مى گيرد و به آن خيره مى شود... سر را مى بوسد و سپس آنرا به سينه مى چسباند و در دل را آغاز مى كند... پدر!... بعد از تو به سر عمه ها چه خواهد؟... به سر بچه ها چه خواهد آمد؟... پدر چرا جواب نمى دهى ؟... ايكاش سر مرا بجاى تو مى بريدند... ايكاش مرده بودم و ترا به اين وضع نمى ديدم ... با اين كلمات ، خاندان اهل بيت را غمناك ساخت ... گريه شديدى او را گرفت و بيهوش روى زمين افتاد... سر مطهر از لابلاى دستهايش مى افتد... زنها دويدند... رقيه زا بدست گرفتند... اما ديگر روحى در جسد نبود... رقيه بدرود حيات گفته بود... رقيه عليه السلام در سال 57 هجرى در شهر مدينه بدنيا آمد و در سال 61 هجرى در خرآبه شام مدفون شد. مقام اين مخدره در منطقه اى بنام عماره در نزديكى دروازه قديمى شام بنام فردايش قرار دارد. شرح حال حضرت رقیه ديده خونبار شيعيان شرح شب تار مرا گوش كنيد قصه ديده خونبار مرا گوش كنيد مو به مو راز دل زار مرا گوش كنيد داستان من و دلدار مرا گوش كنيد تا بدانيد چرا خسته و بيمار شدم اين چنين در كف اغيار گرفتار شدم روزگارى به سر دوش پدر جايم بود ساحت كاخ شرف منزل و ماوايم بود ديدم مام و پدر محو تماشايم بود ماه ، شرمنده ز رخسار دل آرايم بود حال در گوشه ويرانه بود منزل من خون دل گشته ز بى تابى دل ، حاصل من يكشبى ناله ز هجران پدر سر كردم دامن خويش ز خونان جگر تر كردم صحبت باب بر عمه مكرر كردم گفت : بابت به سفر رفته و باور كردم تا سر غرقه به خونش به طبق من ديدم من از اين واقعه چون بيد به خود لرزيدم گفتم اى جان پدر، من به فداى سر تو اى سر غرقه به خون ، گو چه شده پيكر تو كاش مى مردم نميديد ترا دختر تو بنشين تا كه زنم شانه به موى سر تو ز چه خاكستراى سر شده اينسان رويت همچو احوال من آشفته شده گيسويت غم مخور آنكه كند موى ترا شانه منم آنكه از هجر تو از خود شده بيگانه منم آنكه شد معتكف گوشه ويرانه منم تو مرا شمع شب افروزى و پروانه منم بنشين تا ببرت راز دل ابراز كنم شايد امشب گره از مشكل خود باز كنم دوست دارم كه مرا از قفس آزاد كنى همره خود ببرى ، خاطر من شاد كنى راحتم ز آتش سوزنده بيداد كنى از ره لطف به ژوليده دل امداد كنى كو بود شاعر دربار تو اى خسرو دين باش او را به قيامت ز وفا يار و معين

راحت بخواب، چونکه پرستار زینب است....

 

 

 

زینب اگر نبود اثر کربلا نبود

شیرازه ای برای کتاب خدا نبود

زینب اگر نبود علم حق بپا نبود

این خیمه ها و پرچم و رخت عزا نبود

یک یا حسین بر لب ما و شما نبود

در کار عشق گرمی بازار، زینب است

 

 

با این که قد خمیده ام و داغ دیده ام

فتح الفتوح کرده ام هرجا رسیده ام

گر نیش کعب نی به وجودم خریده ام

گر طعم تازیانه چو مادر چشیده ام

چون کوه ایستاده ام ای سر بریده ام

در اوج اقتدار جهاندار، زینب است

 

 

زینب کجا و خنده ی اشرار؟ یا حسین..!

زینب کجا و کوچه و بازار؟ یا حسین..!

زینب کجا و مجلس اغیار؟ یا حسین..!

زینب کجا و این همه آزار؟ یا حسین..!

زینب کجا و طشت و سر یار؟ یا حسین..!

در پنجه های بغض گرفتار، زینب است...

 

 

ادامه نوشته

زینب و کوچه و بازار کجا؟ زینب و این همه آزار کجا؟ زینب و مجلس اغیار کجا؟ زینب و تشت و سر یار کجا؟

زینب و کوچه و بازار کجا؟

                                     زینب و این همه آزار کجا؟

       زینب و مجلس اغیار کجا؟

                                زینب و تشت و سر یار کجا؟

کاروان اسرای اهل بیت(علیهم السلام) روز اول صفر به شام رسیدند و بعد از گذراندن ایشان از بازار و از بین مردم بالاخره به مجلس یزید رسیدند و اهل بیت(علیهم السلام) را در حالى كه دست مردها به گردنشان بسته شده بود و همه اسیران نیز به دست یكدیگر زنجیر شده بودند وارد مجلس یزید نمودند.

یزید در قصر خود نشسته بود و ورود سرهاى مقدس و كاروان اهل بیت را مشاهده مى‏كرد و این اشعار را زمزمه مى‏كرد:

آن قافله‏ها پدیدار شدند و آن آفتاب‌ها بر بلندی‌هاى جیرون تابیدند؛ كلاغ فریادى كشید. گفتم كه: فریاد بزنى یا نزنى، من از بدهكار خود طلب خود را گرفتم.»

پس از وارد نمودن اسیران به مجلس یزید، ایشان را در مقابل او نگه داشتند، امام سجاد (علیه‏السلام) به یزید فرمود: اگر رسول خدا(صلى الله علیه و آله) ما را در این حالت ببیند گمان می‌كنی با تو چه خواهد كرد؟

و فاطمه دختر امام حسین(علیه‏السلام) فریاد زد: اى یزید! آیا دختران رسول خدا(صلى الله علیه و آله) باید اینگونه به اسارت گرفته شوند؟

اهل مجلس با شنیدن این جمله از دختر امام حسین(علیه‏السلام) به گریه افتادند، به گونه‏اى كه صداى گریه ایشان شنیده مى‏شد.

یزید چون وضعیت را بدین صورت دید ناچار دستور داد دست‌هاى امام چهارم را باز كنند.

در این هنگام سر مبارك امام حسین(علیه‏السلام) را در حالى كه شستشو داده و محاسن مبارك حضرت را شانه زده بودند، در تشتى از طلا قرار داده و در مقابل یزید گذاردند، و یزید با چوبى كه در دست داشت بر داندان‌هاى مبارك امام مى‏ زد.

یزید گفت: سرهایى را شكافتیم كه عزیز بودند، و آنها آزار دهنده‏تر و ستمكارتر بودند.»

ابو برزه اسلمى گفت: اى یزید! واى بر تو! بر دندان‌هاى حسین پسر فاطمه چوب مى‏زنى در حالى كه من شاهد بودم كه رسول خدا (صلى الله علیه و آله) همین لب‌ها و دندان‌ها را مى‏بوسید و به حسن و حسین(علیهماالسلام) مى‏فرمود: شما دو سید جوانان اهل بهشتید، خداوند قاتل شما را نابود كند و او را مورد لعنت خود قرار دهد و دوزخ را براى او آماده سازد!

یزید با شنیدن این جملات خشمگین شد و دستور داد او را از مجلس بیرون كردند.

یزید همانگونه كه با چوب بر لب و دهان مبارك امام حسین(علیه‏السلام) مى‏زد، رو به سر مبارك كرده فرمود: اى حسین! نواختن مرا چگونه دیدى؟!

سپس یزید آب جو طلب كرد و از آن مى‏نوشید و به یاران خود مى‏داد و مى‏گفت: این شرابى است مبارك و از بركت آن این است كه اولین بارى كه ما از آن مى‏نوشیم سر دشمن ما (حسین) بر سر سفره ماست، و سفره طعام ما به همین خاطر گسترده است و با خیالى راحت و مطمئن غذا مى‏خوریم و شراب مى‏نوشیم.

سكینه(علیهاالسلام) مى‏فرماید: به خدا سوگند من از یزید كافرتر، ستمكارتر و سنگدل‌تر ندیده‏ ام!

با من باش در لحظه لحظه زندگی ات!

سلام دوستان

آنگاه که تنها شدی ودرجستجوی یک تکیه گاه مطمئن هستی ,برمن توکل نما. ( سوره نمل؛ آیه 79)

آنگاه که نومیدی برجانت پنجه افکنده ورها نمی شوی , به من امیدوار باش . ( سوره زمر؛ آیه 53)

آنگاه که سرمست زندگانی دنیا ومغرور به آن شدی به یاد قیامت باش. ( سوره فاطر؛ آیه 5)

آنگاه که درپی تعالی وکمال هستی ؛ نیتت را پاک والهی کن. ( سوره فاطر؛ آیه 30-29)

آنگاه که دوست داری به آرزویت برسی , به درگاهم دعاکن تااجابت نمایم. ( سوره غافر؛ آیه 60)

آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد , به یاد من باش که من همواره به یاد تو هستم . ( سوره بقره؛ آیه152)

آنگاه که دوست داری با من هم سخن شوی , نماز را به یاد من بخوان . ( سوره طه؛ آیه 14)

آنگاه که روحت تشنه نیایش ورازونیاز است , آهسته مرا بخوان . ( سوره اعراف ؛ آیه 55)

آنگاه که شیطان همواره در پی وسوسه توست, به من پناه ببر. ( سوره مومنون؛ آیه97)

آنگاه که لغزش ها روحت را آزرده ساخت , درتوبه به روی تو باز است. ( سوره قصص؛ آیه6)

باز محرم شد و دلها شکست

در میان اعراب رسم بوده که وقتی کسی به نا حق کشته می شده بر روی
مقبره ی وی پرچم قرمز رنگی قرار می دادند تا زمانی که از قاتلانش انتقام بگیرند.
و در زمان شهادت امام حسین (ع) بر روی گنبد حرم این حضرت پرچم قرمز رنگی
قرار دادند و هنوز آن پرچم وجود دارد.
تا انشاءالله منتقم خون سیدالشهداء با شعار یالثارات الحسین علیه السلام ظهور نمایند.

امام سجاد (ع) : هر مؤمنی كه بگرید بر قتل حسين (ع) به نحوی كه اشك بر چهره اش جاری شود ، خداوند او را جاودانه در خانه ای از خانه های بهشت جا می دهد.

به سر غیر از تو سودایی ندارم یا حسین جان ، به دل جز تو تمنایی ندارم یا حسین جان ،

خدا داند كه دربازار عشقت ، به جز جان هیچ كالایی ندارم یاحسين جان

عالم همه قطره و دریاست حسین

                                    خوبان همه بنده و مولاست حسین

ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش

                                 از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین

باز محرم شدو دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست

صد نوا خیزد ز ناى نینوایت، یا حسین

یا حسین

صد نوا خیزد ز ناى نینوایت، یا حسین

 گریه کن،گریه وخون گریه کن                  آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است                 شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم،                  و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود چون تپش موج مصیبات بلند است،               به گستردگی ساحل نیل است، و این بحر طویل است وببخشید که این مخمل خون بر تن تب دار حروف است که این روضه ی مکشوف لهوف است،

عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است،

و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است ولی حیف که ارباب «قتیل العبرات» است،

ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است، ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنه ی یار است و زنی محو تماشاست زبالای بلندی،

الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که«الشّمرُ ...»

خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را وبریدند ...» دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی...، تو خودت کربو بلایی...،

قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی، تو کجایی... تو کجایی...

شعر:حمید رضا برقعی

یا حسین

صد نوا خیزد ز ناى نینوایت، یا حسین

به جای جای دلم جای پای توست یا حسین	خوشـــم که حنجره‌ام نینوای توست یا حسین
هـزار چشمه‌ی اشکم اگـر دهند به چشـم	خدا گواهست که وقف عزای توست یا حسین

اعمال ویژه ی استقبال از محرم

برای مُحْرِم شدن، نیاز به قلب سلیم داریم

 پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) می‌فرمایند: «اَلْقَلبُ ثَلاثَةُ اَنْوَاعٍ: قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالدُّنْیا وَقَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْعُقْبَی وَقَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْمَوْلَی وَاَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالدُّنْیا لَهُ الشِّدَّةُ وَالْبَلاءُ وَاَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْعُقْبَی فَلَهُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَی وَاَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْمَوْلَی فَلَهُ الدُّنْیا وَالْعُقْبَی وَالْمَوْلَی».

وی ادامه داد: حضرت(صلی الله علیه وآله) فرمودند: قلب‌ها سه نوع هستند، دسته اول قلبی که مشغول و وابسته به دنیا است، دوم، قلبی که مشغول به تنعّمات اخروی است و در نهایت قلبی که وابسته به مولا است.

قلبی که سرگرم و وابسته به دنیا است،‌ همیشه دچار سختی و گرفتاری است، آن قلبی که وابسته به تنعّمات اخروی است ‌به درجات و مراتب بالایی می‌رسد و قلبی که دل‏بسته به مولا (خدا) است، هم دنیا دارد، ‌هم آخرت را دارد و هم خدا را دارد، اما دلی که به لذت‌های دنیوی دل‏بسته شده و سرگرم آن است، این را بداند که همیشه در ناراحتی و گرفتاری است؛ یعنی حتی لذّت دنیایی را هم نمی‏برد، مسایل دنیایی این‏گونه است! ‌به هرچه از دنیا برسد، باز می‌بیند کمبود دارد و پیوسته در سختی و گرفتاری است.

برای اینکه انسان مُحَرمی شود، باید مُحْرِم شود، یعنی دروغ نگوید، تهمت نزند، غیبت نکند و به طور کلی کار حرامی را مرتکب نشود

آن دلی که همیشه دل‏بسته به خدا است، در نتیجه سه چیز دارد: دنیا دارد، به این معنا که در دنیا هیچ ناراحتی ندارد،  در آخرت هم تنعّمات اخروی‏اش را دارد و بالاتر از همه این است که قرب به خداوند هم پیدا می‌کند، چرا که دل‏بسته به خدا همیشه به یاد خدا است.

 

اعمال ویژه ی استقبال از محرم

1- خواندن زیارت عاشورا به طور مستمر ترجیحأ هر روز و دو رکعت نماز زیارت بعد از آن

2- قرائت 2 صفحه از آیات قرآن کریم و تأمل در آن و هدیه کردن ثواب آن به اصحاب امام حسین علیه السلام

3- گفتن اذکار الهی بالأخص "صلوات بر محمد و آل محمد" روزی 100 مرتبه

این اعمال سه گانه پایه و اساس استقبال از محرم است و این اعمال نیز ما را در این راه بیشتر یاری می کند ...

آن دلی که همیشه دل‏بسته به خدا است، در نتیجه سه چیز دارد: دنیا دارد، به این معنا که در دنیا هیچ ناراحتی ندارد، در آخرت هم تنعّمات اخروی‏اش را دارد و بالاتر از همه این است که قرب به خداوند هم پیدا می‌کند، چرا که دل‏بسته به خدا همیشه به یاد خدا است

سعی در ترک معصیت

کمتر سخن گفتن(دقت در ترک گناهان زبانی غیبت و تهمت و...)

دقت در گوش دادن (ترک گناهان شنیداری ... موسیقی شنیدن .. غیبت و افترا و...) 

دقت در دیدن (نگاه به نامحرم و تصاویر گناه آلود -نگاه غضب آلود و...)

دقت در خوردن(استفاده از مال حلال و کم خوری و پرهیز از اسراف ... )

دقت در رفتار (خوش اخلاق و مهربان بودن با بزرگان و کودکان- فروبردن خشم - پرهیز از ناسزاگویی - احترام به پدر و مادر - توجه به دوستان و همسایگان - توجه به محرومین و نیازمندان و...)

 

اعمال دیگر برای مراقبه ...

سعی در دائم الوضو بودن در همه ی شرایط

خواندن نمازهای واجب در اول وقت و خواندن نمازهای قضا

گرفتن روزه های قضا و یا مستحبی حداقل دو روز در هفته مانند دوشنبه و پنج شنبه

مطالعه ی کتب مفید و زیبا بلأخص کتبی در ارتباط با زندگانی امام حسین علیه السلام و واقعه ی عاشورا

کمک به آماده شدن و برگزاری هیأت های مذهبی در ایام محرم و صفر

از فرمایشات امام حسین(ع)

از فرمایشات امام حسین(ع)

 

از فرمایشات امام حسین(ع)

*آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

 *بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

 *دوست تو ،از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند.

 *از نشانه های عالم و دانا ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

 *چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.

 *بخشنده‌ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش ‌کند.

 *نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید.

 *عقل، جز با پیروى از حق، کامل نمى‏شود

منبع:http://gojagurt.blogfa.com/

سخنان گهر بار حضرت علی(ع)

سخنان گهر بار حضرت علی(ع)

 *هر که مرا حرفی بیاموزد، مرا بنده خود گردانیده است.

*احمق ترین خلق کسی است که خود را عاقلترین خلق بداند.

*پوزش طلبیدن نشان خردمندی است.

*کسی که خودخواهی و اسراف پیشه کند، از برتری و بزرگواری می افتد.

*بزرگوار کسی است که در جواب بدی، نیکی کند.

*نادانی دردناک ترین دردهاست.

*هیچ مالی پر فایده تر از عقل نیست.

*دانشی که تو را اصلاح نکند، گمراهی است.

*سه کار شرم برنمی دارد: خدمت به مهمان، برخاستن از جا در برابر معلم و گرفتن حق خود.

* در باره ی آنچه از آن شناختی نداری، سخن مگوی.

*سینه عاقل، صندوق اسرارش می باشد.

* بخشش آدمی او را محبوب مخالفانش می کند و بخلش او را نزد فرزندانش هم منفور می سازد.

منبع:http://gojagurt.blogfa.com/

**من کنت مولاه فهذا علیٌ مولاه**

امام صادق علیه السلام:

به خدا قسم اگر مردم فضیلت واقعى «روز غدیر» را می شناختند، فرشتگان روزى ده ‏بار با آنان مصافحه میكردند و بخششهاى خدابه‏ كسی كه ‏آن روز را شناخته، قابل‏ شمارش نیست.

(مصباح المتهجد:/ 738)