از داغ غربت تو دلم آب می شود


چون فاطمه (س) که خسته وبی تاب می شود


وز پاره های قلب جگرگوشه ات حسن (ع)


غربت نشین کوچه ی مهتاب می شود


در مشهدی که دل به رضای تو بسته است


جانم دخیل رحمت این باب می شود